Historiek

Het Ontstaan Van O.G. Vorselaar  

Het ontstaan van K.V.V. O.G. Vorselaar gaat terug tot voor de eerste wereldoorlog.
De Vorselaarse jeugd wilde zich uitleven in de sport, want die jeugd was niet anders dan de jeugd van vandaag.
Zo gebeurde het op een dag dat Jules Celis en Karel Matheussen onder hun tweetjes met de fiets naar Antwerpen reden om daar een onvervalste echte voetbal te gaan kopen. De volgende dag werd er reeds gevoetbald in de dorpskom. Jules Celis, Rik Celis, Frans Bruynseels, Louis Maes en Gustaaf Janssens gingen zo te keer dat de bal kort daarna z'n laatste adem uitblies op de pieken van de zware ijzeren kloosterafsluiting.

Uit deze groep groeide de "Kempische Sjotters". De ploeg was echter een kort leven beschoren, want de oorlog was een onontkoombare spelbreker. Hierdoor kwam het voetballen te Vorselaar verscheidene jaren stil te liggen.

De kannonen van de eerste wereldoorlog zwegen reeds een hele poos toen men in het kardinaalsdorp opnieuw aan de slag ging. Het voetbal beleefde hoogtes en laagtes. Onder leiding van L. Maes, L. Van Beirendonck, J. Cavens, J. Celis, E, Nuyens en A. Celis besloot men in augustus 1924 zich te laten inschrijven bij de Belgische Voetbalbond onder de naam "Voetbalvereniging Ons Genoegen Vorselaar". De club kreeg stamnummer 402.

Men startte in 2de Provinciale afdeling, toen de laagste afdeling. Het terrein lag aan de Heikant en nog later gebruikte men een terrein aan Jefke De Groof in de Grobbendonksebaan ( nu Kempenlaan ). Daar speelde men zowat vijf jaar alvorens naar de Riemenstraat te vertrekken waar men over een stuk grond van de toenmalige C.O.O. kon beschikken. De oppervlakte van het terrein was evenwel onvoldoende en enkele bestuursleden togen naar Baron de Borrekens met de vraag of zij geen stuk van zijn grond konden bijhuren. Aanvankelijk wees de Baron en zijn raadgevers erop dat voetbal eigenlijk een stadse aangelegenheid was en niets voor een dorp. Maar na enig aandringen kreeg men toch de gelegenheid het terrein verder uit te bouwen, waar het nu, 84 jaar later nog altijd ligt.